informacje o sektorze przemysłu metali nieżelaznych w Polsce

Przemysł metali nieżelaznych należy od jednego z mocniejszych, dobrze rozwiniętych sektorów polskiej gospodarki, dochodowych w warunkach normalnej koniunktury gospodarczej. Wyprzedzająco wprowadzając mechanizmy gospodarki rynkowej zawsze był rentowny i nie korzystał z pomocy publicznej państwa. Względnie dobra kondycja ekonomiczna poszczególnych jednostek gospodarczych przemysłu przesądziła o tym, że wybrały one indywidualne ścieżki restrukturyzacji i prywatyzacji w ramach ogólnych zmian w polityce gospodarczej kraju.

Kryzys gospodarczy 2001 roku wpłynął jednak niekorzystnie na ogólną dochodowość firm tego przemysłu. Znaczny spadek, w latach 2001-2002, cen światowych na metale nieżelazne, przy prowadzonej jednocześnie w naszym kraju twardej polityce monetarnej, spowodowały obniżenie dochodów przedsiębiorstw.
Przyczyn trudnej sytuacji mozna się również dopatrywać w braku kompleksowego programu restrukturyzacji sektora, przez co nie wszystkim zakładom udało się dostosować do warunków pełnej gospodarki rynkowej.

Poprawa koniuktury światowej (stopniowy wzrost cen metali), prowadzone w poszczególnych jednostkach procesy ciągłej restrukturyzacji oraz ożywienie gospodarcze w kraju, pozwalają na bardziej optymistyczne oceny wyników przemysłu za 2003 rok oraz prognozowanie dalszych perspektyw wzrostu.

Zdecydowana większość przedsiębiorstw to spółki prawa handlowego o kapitale mieszanym, w których określone udziały (w większości mniejszościowe) posiada nadal Skarb Państwa.
Do obrotu giedłowego dopuszczone zostały dotychczas akcje następujących spółek: KGHM "Polska Miedź" S.A., Impexmetal S.A., Grupa "Kęty" S.A., Hutmen S.A., Huta "Oława" S.A.
Na mapie gospodarczej kraju i świata znane są ponadto takie firmy jak: Huta Aluminium "Konin" S.A., Huta Metali Nieżelaznych "Szopienice" S.A., Huta Cynku "Miasteczko Sląskie", Zakłady Górniczo-Hutnicze "Bolesław", Zakłady Metalurgiczne "Silesia" S.A., Huta Będzin, Walcownia Metali "Dziedzice", Zakłady Górnicze "Trzebionka" S.A., PHU "Metale" S.A. i inne.

Strukturę wytwórczą polskiego przemysłu metali nieżelaznych cechuje kompleksowość układu od górnictwa, poprzez przeróbkę rud, hutnictwo, do szerokiego przetwórstwa.
W strukturze tej można wyróznić trzy grupy technologiczne, charakteryzujące procesy wtwarzania półwyrobów i produktów, a mianowicie:

• górnictwo, hutnictwo i przetwórstwo miedzi,
• górnictwo, hutnictwo i przetwórstwo cynku i ołowiu,
• hutnictwo i przetwórstwo aluminium.

Ponad stuletnie tradycje, wykształcona i posiadająca doświadczenie zawodowe kadra, ośrodki nauki i myśli technicznej oraz zakłady produkcji maszyn dla przemysłu stanowią gwarancję jego pozycji i trwałości na rynku światowym.
Stale i ściśle współpracujące z tym przemysłem takie organizacje jak: Instytu Metali Nieżelaznych w Gliwicach, Biuro Projektów BIPROMET S.A. w Katowicach, Zakłady Mechaniczne ZAMET S.A. w Strzybnicy, Biuro Projektów i Dostaw Urządzeń Hutniczych HpH S.A. w Katowicach, Politechnika Śląska w Katowicach, Akademia Górniczo-Hutnicza - Wydział Metali Nieżelaznych w Krakowie są tegoż potwierdzeniem.

Zakłądy przemysłu metali nieżelaznych posiadają międzynarodowe certyfikaty jakości, które są dzisiaj warunkiem utrzymywania się na wymagających rynkach w kraju i zagranicą.
Posiadając własną, krajową bazę surowcową w rudach miedzi, cynku i ołowiu oraz złomach i odpadach, przemysł metali nieżelaznych importuje stosunkowo małe ilości surowców.
Import surowcowy dotyczy w całości produkcji pierwotnego aluminium (tlenek glinu) oraz uzupełniająco produkcji cynku (koncentraty cynku).
Cechuje go natomiast tradycyjnie duży eksport wyrobów szacowany na około 7% całości przychodów z eksportu wyrobów polskiego przemysłu. Eksport ten obejmuje produkty wszystkich faz i procesów wytwarzania, a zatem podstawowe surowce, półwyroby, półfabrykaty oraz wyroby finalne w postaci czystych metali, ich stopów oraz przetwórstwa (wyroby walcowane, prasowane i ciągnione). Obejmuje on również maszyny i urządzenia dla przemysłu metali nieżelaznych oraz myśl techniczną.

Przemysł metali nieżelaznych poddany został w ostatnich latach procesom gruntownej restrukturyzacji, w efekcie której uzyskano znaczącą poprawę ochrony środowiska oraz zmniejszenie kosztów wytwarzania. Zmodernizowano szereg procesów wytwórczych, odrzucono infrastrukturę socjalno-komunalną, obniżono znacznie poziom zatrudnienia.
Niezbędna jest dalsza modernizacja procesów wytwórczych w niektórych jednostkach gospodarczych.
W tym zakresie przemysł metali nieżelaznych jest otwarty na dopływ kapitału zewnętrznego.